ทางเข้า SBOBET

นักมวยสากลอาชีพไทย ที่สามารถคว้าแชมป์โลกได้ มีน้ำหนักในรุ่นมากที่สุดก็คือ 140 ปอนด์ ซึ่งก็คือ รุ่นกลางๆเท่านั้น นักมวยไทยส่วนมากไม่ค่อยมีใครที่ต่อยรุ่นมากกว่า 140 ปอนด์ ที่มีส่วนมากก็จะเป็นมวยส้วมเสียมากกว่า แต่นักชกไทยจะกองกันในรุ่น 105-118 ปอนด์เป็นส่วนใหญ่ และเป็นช่วงรุ่นที่เราสามารถคว้าแชมป์โลกได้มากที่สุด หลายคนอาจจะสงสัยว่าทำไม นักมวยไทยจึงประสบความสำเร็จแต่รุ่นเล็กๆ เราลองมาหาคำตอบกัน ก่อนอื่นเรื่องของสรีระทางร่างกายมีส่วนสำคัญมาก เพราะนักมวยไทยส่วนมาก มาจากครอบครัวที่ค่อนข้างลำบาก จึงเติบโตมาอย่างแร้นแค้น ทำให้มีรูปร่างกันค่อนข้างเล็ก ส่วนคนที่มีรูปร่างสูงใหญ่ ก็มักที่จะไปเลือกอาชีพอื่นที่ไม่ต้องเจ็บตัวเหมือนกับนักมวย อีกทั้งชาวต่างชาติที่มีรูปร่างเล็ก ส่วนใหญ่ก็อยู่ในเอเชีย ในยุโรปในอเมริกา ก็จะมีรูปร่างสูงใหญ่กว่า ทำให้เป็นโอกาสของนักชกไทยที่จะลดคู่แข่งไปได้มากเลยทีเดียว ส่วนรุ่นใหญ่ๆคู่แข่งมาก นักมวยเราจึงไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าใดนัก

อีกทั้ง คนไทยมีความสามารถในการลดน้ำหนักสูงมาก นักมวยแต่ละคนต่อยในน้ำหนักเดิมกว่าสิบปี โดยไม่เปลี่ยนรุ่นเลย นักมวยไทยส่วนใหญ่จึงต่อยกันในรุ่นเล็กๆ เพราะเป็นรุ่นพิมพ์นิยมของไทย หากินได้ตลอด อีกทั้งการลงทุนในนักมวยรุ่นเล็ก ลงทุนไม่มากเท่ากับนักมวยรุ่นใหญ่ เนื่องจากเป็นรุ่นที่ไม่ทำเงินเท่าใด แต่คนไทยนิยม เพราะสามารถไปหากินยังประเทศญี่ปุ่นได้นั่นเอง จึงไม่น่าแปลกใจว่าทำไมนักมวยไทยจึงประสบความสำเร็จแต่รุ่นเล็กๆ

มวยสากลสมัครเล่นไทย กับหนทางสู่มวยสากลอาชีพที่ไม่สดใส ในต่างประเทศ นักมวยสากลอาชีพ ที่เป็นแชมป์โลก ส่วนใหญ่แล้วจะเคยชกมวยสากลสมัครเล่นและพ่วงดีกรีแชมป์ต่างๆไว้มากมาย และค่อยมาเทิร์นโปรชกอาชีพ ซึ่งนักมวยส่วนมากประสบความสำเร็จในเวทีอาชีพ แต่สำหรับในเมืองไทยนั้นกลับเป็นเรื่องที่แตกต่าง นักมวยที่เติบโตมาทางสายมวยสากลสมัครเล่น แล้วหันมาชกอาชีพ และได้เป็นแชมป์โลก ผมนึกออกแค่ชื่อของ เจ้าหนึ่ง ฉัตรชัย สาสกุล และเจ้าเพชร อำนาจ รื่นเริง เท่านั้น สำหรับคนอื่นๆผมนึกไม่ออกเลย เพราะส่วนใหญ่ก็เติบโตมาจากมวยไทยเพียงอย่างเดียว นักมวยสากลสมัครเล่นคนอื่นๆ ที่เคยประสบความสำเร็จคว้าแชมป์ในระดับเอเชีย และอาเซียนหลายต่อหลายครั้ง ที่พอจะนึกชื่อออก อย่าง พงษ์สิทธิ์ เวียงวิเศษ, ภาคภูมิ แจ้งโพธิ์นาค, สุทธิศักดิ์ สมัครสมาน, สมชาย นักบาลี กลับไม่ประสบความสำเร็จในการชกมวยสากลอาชีพ อย่างมากก็เป็นได้เพียงแชมป์โหลเท่านั้น ซึ่งสาเหตุหลักเลยก็คือ นักมวยเหล่านี้หันมาชกมวยตอนอายุมากแล้ว ตรงกันข้ามกับประเทศอเมริกา หรือประเทศในยุโรป นักมวยสากลสมัครเล่นที่เปลี่ยนมาชกอาชีพ ก็จะเริ่มชกในวัยยี่สิบต้นๆเท่านั้น

เมื่อนักชกไทย เริ่มมาชกมวยสากลอาชีพ ในช่วงอายุมาก แน่นอนว่า สภาพร่างกายก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว การฟิตซ้อมต่างๆก็ไม่สามารถทำได้มากเท่าเดิม ร่างกายก็กรำศึกมามาก พอชกไปสักพัก ก็จะเริ่มต้านแรงนักมวยรุ่นใหม่ๆไม่ไหว อุ่นเครื่องรอชิงแชมป์โลกไปเรื่อยๆ สุดท้ายก็แพ้สังขารให้กับตนเอง จะมีเพียง อำนาจ รื่นเริงเท่านั้น ที่เปรียบเสมือนขิงแก่ ที่ยิ่งแก่ยิ่งแรง เพราะฉะนั้นแล้ว หากอยากให้กำปั้นสมัครเล่น ก้าวมาสู่มวยสากลอาชีพอย่างสดใส ต้องเริ่มตั้งแต่อายุน้อยๆ และมีบันไดลัดให้พวกเขาได้เดินครับ